[ Zoom Map ]

Tashkent, Uzbekistan
41° 18' N 69° 15' E
Oct 20, 1999 15:20
Distance 0km

Choose another map, showing:

• Russia
• Asia
• Eurasia
• Eurasia, Africa & Pacific
• The World

Other entries in Tashkend

Oezbekistan; even American Express bellen

Text written in: Dutch

Die nacht besloot ik meteen te proberen American Express te bellen om de vermiste Traveller Cheques op te geven, hetgeen binnen 24 uur moet gebeuren, anders vergoedt American Express ze niet. Op het alarmkaartje staan een twintigtal telefoonnummers van kantoren over de hele wereld en er staat bij welk kantoor je moet bellen wanneer je in welke regio bevindt. Makkelijker kan niet dacht ik nog. Hong Kong was het kantoor wat ik zou moeten bellen. Ik kon echter bellen wat ik wilde en ik kreeg de meest uiteenlopende foutmeldingen, uiteraard in het Oezbeeks. Het hotel wist ook niet wat er aan de hand was en waarom het niet werkte.

Dan New Delhi maar proberen, dat een stuk dichterbij ligt ook nog. Eveneens bleek New Delhi niet te bereiken en ik besloot om dan maar gewoon bovenaan te beginnen en alle nummers te proberen. Uiteindelijk kreeg ik contact met Sydney, het kantoor dat je normaal moet bellen als je problemen hebt met Traveller Cheques in de Pacific. Na lang uitleggen kreeg ik de toezegging dat ze me terug zou bellen in mijn hotel. Dat is immers een service die American Express biedt indien je niet collect kan bellen en dat kan niet vanuit Oezbekistan. Na een uur gewacht te hebben gaf ik op en probeerde ik Sydney zelf maar te bellen. dat ging om de één of andere reden niet meer. Nu was ik compleet afgesloten van American Express. Wederom Hong Kong, New Delhi en de rest van de nummers proberen te bellen, en tevergeefs. Opeens herinnerde ik me de stadscode van Londen, een code die nog steeds verkeerd op het alarmnummerkaartje staat van diverse Traveller Cheques maatschappijen. Enkele jaren geleden had ik een vergelijkbaar probleem met Visa en ook op hun kaartjes staan verkeerde nummers. Gelukkig wist ik het me nu weer te herinneren.

Londen bleek nog bereikbaar ook en ook zij beloofden dat ik onmiddellijk teruggebeld zou worden. Na 5 minuten, 10 minuten en een half uur besloot ik dat onmiddellijk wel voorbij was en besloot ik Londen maar weer te bellen. Met enorme moeite kreeg ik weer contact met het westen en ze vertelden me dat ik onbereikbaar was en er geen contact met Oezbekistan gelegd kon worden. Mmm, dat verklaart wel een hele hoop. Het feit dat ik nu voor de kosten opdraaide was geen probleem. Als ik een rekening zou vragen aan het hotel en ik deze bij een American Express kantoor zou inleveren dan zou ik dat bedrag vergoed krijgen. Nou, dan is het probleem dus opgelost. De nummers van de cheques werden geblokkeerd en aangezien er geen noodzaak was om tot onmiddellijke vervanging over te gaan aangezien ik nog meer dan genoeg andere cheques bij me had en ook nog cash vertelde men me om naar het kantoor te gaan in New Delhi, waar ik een kleine twee weken later terecht zou komen. Het probleem leek opgelost.

Nu nog slechts even de rekening zien te krijgen van het hotel. Natuurlijk bestond hier geen geavanceerd computersysteem dat exact aangeeft hoe lang er naar welk nummer is gebeld. De rekening bestond uit een vodje in het Oezbeeks met handgeschreven het bedrag en mijn handtekening. Een stempel met de tekst "Paid in full" was het enige officiële van hun kant. Het was ongelooflijk, maar toch beter dan helemaal niets. Alhoewel?

Oezbekistan is een van de meest vreemde landen die ik nu gezien heb in mijn korte leventje. Het grootste gedeelte van het land bestaat uit droge steppe, en als ik zeg droog dan bedoel ik droog. Vergeleken met Moskou steeg de temperatuur dan ook behoorlijk en het waaide lekker door in de trein.
Oezbekistan is dus vrij leeg en het leven beperkt zich tot een klein aantal oases in het land. De interessantste steden zijn de hoofdstad Tasjkent met twee miljoen inwoners, Samarkand en Buchara, de laatste twee zijn elk één van de oudste steden van de wereld naar het schijnt. De bazaars in dergelijke steden laten je kennis maken met het Midden-Oosten. Het gevoel dat ik kreeg in het land is dat het een kruising is tussen Russen en Turken en Iraniërs. Een vaag volk, met interessante bouwwerken en mensen.