Rotorua, New Zealand (Aotearoa)
38° 0' S 176° 0' E
Nov 24, 2002 02:19
Distance 168km

Choose another map, showing:


Text written in: Dutch

Week 47: Auckland, Waiheke Island en Rotorua

Voor de nieuwsgierigen onder jullie allereerst mijn excuses dat deze week niet tijdig gereed is gekomen, dat wil zeggen, de week wel, maar de pagina-update niet. Het klinkt gek, maar ik ben er niet aan toe gekomen.Eerlijk gezegd is er deze week ook vrijwel niets spannends gebeurd. Alhoewel? Nadat ik hoorde dat de twee Hongaarse kamergenoten op zaterdag naar Rotorua zouden gaan had ik besloten om in Auckland te blijven rondhangen in afwachting van een gratis lift.

Over gratis gesproken, want ik blijf natuurlijk gewoon een Nederlander, beneden het hostel waar ik verbleef zat een gratis kapper. Inderdaad, kappersleerlingen die hun knipkunsten konden botvieren op gewillige slachtoffers. Aangezien ik toch altijd Coup "Snoei maar kort op standje 2" heb dacht ik dat ik weinig risico zou lopen. Het tegendeel bleek waar. Na een nogal drastische snoeibeurt waarbij het leek alsof er een heg gesnoeid diende te worden zette ik mijn bril even tussentijds op om het resultaat te bekijken. het zag er uit alsof een groep ratten de hele nacht had lopen knagen aan mijn hoofd. De kappersleraar zag en begon aan het 20 minuten durende herstelproces, dwz gewoon verder snoeien met de tondeuse op stand 2. Waar kapper Van Zwam normaal 10 minuten over doet duurde nu in totaal 50 minuten, maar het was wel 9 euro goedkoper. Nou ja, 8 euro dan, want uit medelijden voor de Indiase kapper die al een maand bezig was gaf ik toch maar NZ$ 2 fooi, hetgeen op een bordje bij de deur stond.Tja, zo kom je natuurlijk de middag ook wel door.

Ik had me voorgenomen de week te onderbreken door op woensdag naar Waiheke Island te gaan voor een paar dagen op het strand.Waiheke Island ligt op een klein half uurtje varen voor de kust van Auckland en dus is het ook geen dramatische wereldreis. Er schijnen een paar mooie strandjes te zijn en daar was ik eigenlijk wel aan toe. Een beetje kleur op het veel te witte Westerse lichaam kan geen kwaad.Helaas was het ook op woensdag nog steeds bewolkt en met een graadje of 18 en een beetje wind niet echt fantastisch strandweer. Soms zit het mee, soms zit het tegen.

Na een week van wederom rondhangen, veel internetten dat gelukkig heel goedkoop is en het zoeken naar werk kwam de zaterdag. Adrian, de 24-jarige Hongaar had een goeduitziende goedkope, en dus mechanisch slechte, Honda gekocht. Niet getest, gewoon gekocht voor NZ$ 1200. Na de late avonddienst die tot 03:00 uur duurde stonden we om 07:00 uur op (ik dacht dat ik vakantie had) om vervolgens om 09:00 uur ipv de geplande 08:00 uur te vertrekken. Wie mij onnodig van een uur nachtrust berooft kan op een uur extra ochtendhumeur rekenen.Na alle bagage voor drie personen (Adrians vriend Thomas ging ook mee) in de wagen gepropt te hebben begon de onzekere rit. Altijd leuk natuurlijk om iemand te zien modderen, die nauwelijks rijervaring heeft, en zeker niet aan de linkerkant. Hij had de wagen vrijdagmiddag, de dag ervoor gekregen.

Het was maar goed dat ik achterin zat, want anders hadden we de hoek van de straat niet gehaald. Voor de compleetheid vermeld ik dat Thomas geen rijbewijs heeft. Het voornemen om in de auto op de achterbank verder te slapen liet ik uit veiligheidsoverwegingen maar achterwege.De rit deed me aan mijn eigen rijervaring in Johannesburg denken, al is het verkeer in Auckland niet te vergelijken met het helse verkeer van de stad in Afrika. Ondanks dat was het voor Adrian heftig genoeg.Het ging niet geheel verkeerd de eerste 50 km en als je eenmaal op de snelweg zit kan je eigenlijk niet heel veel gebeuren. Dat dat niet geldt voor Nieuw-Zeelandse snelwegen wist ik al langer, maar hij nog niet.

Vlak voor Hamilton kreeg hij daar beter inzicht in. Adrian wilde het cassettebandje omdraaien in de radio en les nummer 1 is natuurlijk dat je dat nooit moet doen als de weg bochtig is. En dat de weg bochtig was is een understatement. Gelukkig zat ik op de achterbank in de gordels, verplicht in Nieuw-Zeeland.Alhoewel ik niet denk dat het veel uitgemaakt zou hebben als we met 90 km per uur frontaal op een nog eens 90 km per uur rijdende tegenligger zouden botsen. Adrians aandacht was niet waar die moest zijn en we raakten op de rechterhelft (voor de duidelijkheid, snelwegen in Nieuw-Zeeland zijn van hetzelfde kaliber als onze 80 km wegen, zonder tussenberm en zonder vangrail). Ik schreeuwde, me al schrap zettend, "Adrian watch out!" en voor de zekerheid nog een keer, want de tegenligger kwam erg snel dichtbij. Met een ruk aan het stuur misten we de tegenligger op werkelijk een haar na en Adrian prakte hem bijna aan de andere kant in de berm. gelukkig ging dat met een lompe stuurcorrectie nog net goed.

De schrik zat er behoorlijk in bij Thomas en bij mij, maar Adrian presteerde het om voor Rotorua nog twee keer zo'n zelfde stunt, hetzij in mindere mate, uit te halen. Zelden was ik zo blij om in Rotorua te zijn. Wat een rit! In Rotorua liepen we even door Kuirau park, een stadspark met wat pruttelende blubber en kokende meren die sterk naar rotte eieren stinken vanwege de zwaveldampen, alvorens onze wegen zich, gelukkig scheudden. Zij gingen nog verder naar Taupo om de nacht door te brengen, 80 km verderop om de volgende dag nog eens 300 km door te rijden naar Hastings waar ze fruit zouden gaan plukken.Na ze nog eens op het hard gedrukt te hebben goed uit te kijken, checkte ik in Kiwi Paka, het hostel waar ik vorige keer gekampeerd had, deze keer een bed in een kamer voor 4 personen nam en aar ik later die week wederom zou kamperen, maar dan zonder tent.

De volgende morgen rond de klok van twaalf arriveerde Amberlea met de minivan, ofwel bestelwagen in normaal Nederlands. Eerst maar eens een testrit maken in de Nisssan Vanette VX uit 1989. O jee, een automaat. Eerst maar eens gevraagd hoe dat werkt want ook een automaat heeft meerdere standen, P, R, N, D, 1 en 2 om precies te zijn. Gelukkig stelt het niet veel voor. P is de parkeerstand, R is voor recht achteruit, N is voor Neutraal, ofwel Nooit gebruiken, D is voor Doorrijden, 1 is voor steile bergen en 2 ook zoiets.Voor degenen die dit niet geloven het is echt zo, al zijn het natuurlijk wel de Engelse afkortingen voor Park, Reverse, Neutral, en Drive.

Het is wel even wennen zo zonder koppeling. In feite zou je je linkerbeen kunnen amputeren. Nadeel is wel dat je iedere keer in het niets trapt, althans de eerste tijd, want je bent zo gewend om te schakelen. Een automaat is bijna hetzelfde als een botsauto, gewoon in D zetten en gas geven.Hij reed lekker, en op de laatste kruising was ik de erg vreemde voorrangsregel in Nieuw-Zeeland vergeten waardoor ik hem bijna tegen een witte BMW aanprakte. Nou, die regel vergeten we in ieder geval nooit meer. Voor de geinteseerden onder jullie, de regel houdt in dat als een tegenligger rechtsaf slaat in dezelfde weg als waar jij links af in wilt slaan, dan gaat de tegenligger voor. Ofwel ruime bocht gaat voor korte bocht. dat is in Nederland en de meeste andere landen precies andersom. Het maakt nogal wat uit.